'Echoes of my soul'

Er komt ergens in je leven een moment waarop er iets in jou verschuift.

Stil, maar onvermijdelijk om het te negeren.

Het voelt voor mij als een ‘Schreeuw van de ziel’

Gevolgd door het besef dat niemand mij komt redden, niemand...

Geen partner, geen ouder, geen omstandigheid.

En eerlijk… dat kan hard binnenkomen...

Het kan dat stuk in jou raken dat zo lang heeft gewacht om gezien, gedragen of begrepen te worden.

Maar tegelijk zit er ook iets bevrijdends in.

Want in datzelfde moment neem je ook iets terug dat je misschien onbewust had weggegeven: je eigen kracht.

Je begint te voelen dat jij degene bent die jezelf kan dragen. Dat jouw leven, jouw emoties, jouw reacties… van jou zijn. En dat is geen last, dat is een vorm van leiderschap.

Vanaf daar begin je anders te kijken naar je relaties. Niet langer als iets dat jou moet vervullen of compleet maken, maar als spiegels. Mensen die iets in jou aanraken wat je zelf nog niet helemaal hebt ontmoet.

Dit kan zacht, maar meestal heel confronterend binnenkomen.

Maar het gebeurd nooit toevallig.

Je ziet hoe je aangetrokken wordt tot precies dat wat jou iets komt leren. Want wat jou triggert in de ander, is vaak iets in jezelf dat aandacht vraagt.

Het is een uitdagend parcours en het vraagt radicale eerlijkheid naar jezelf toe.

Het vraagt dat je stopt met naar buiten te kijken en begint met naar binnen te voelen.

Niet blijven hangen in verhalen of verklaringen, maar echt zakken in je lichaam.

In de spanning, de onrust, de pijn.

Aanwezig blijven bij wat er is, zonder het meteen te willen oplossen of wegduwen.

Tot je merkt dat er iets begint te veranderen.

Dat wat vastzat, begint te bewegen.

Dat emoties, wanneer je ze echt toelaat, niet blijven hangen maar juist transformeren.

Dat je ze niet bent, maar dat je ze kan dragen. En ergens daar ontstaat ruimte en innerlijke rust. Een vorm van vrijheid die niet afhankelijk is van wat er buiten jou gebeurt.

Je gaat ook anders kijken naar de mensen op je pad. Minder vanuit verwachting, meer vanuit begrip. We zijn hier niet om elkaar te redden, maar om elkaar te ontmoeten in groei. Om elkaar te spiegelen, soms uit te dagen, soms vast te houden, maar uiteindelijk altijd om dichter bij onszelf te komen.

We are all here to help each other grow.

En misschien is dat wel wat liefde echt is.

Niet iemand die jou compleet maakt, maar iemand die je soms zacht, soms confronterend, telkens weer terugbrengt naar jezelf.

Feel free to reach out