De 'Ruimte' tussen 'Nu' en 'Verandering'
De ‘Ruimte’ tussen ‘NU’ en ‘De Verandering’
Soms komen we in ons leven op een punt waarop we drastische keuzes willen maken.
We voelen dat het anders moet.
Dat het genoeg is geweest.
Dat we willen stoppen, vertrekken, loslaten of opnieuw beginnen.
Vaak willen we wegbewegen van wat we niet langer willen voelen.
Van de pijn die er is of het verdriet die we niet langer meer kunnen of willen dragen…
Van een job die ooit vreugde bracht maar nu leeg aanvoelt.
Van een relatie die niet meer stroomt zoals vroeger.
En ergens geloven we dat wanneer we die grote verandering maken, alles opgelost zal zijn.
Maar wat ik steeds vaker opmerk, is dat het leven ons uitnodigt tot iets anders.
Want die nieuwe job die de oude vervangt, wordt na verloop van tijd ook weer een plek waar je jezelf tegenkomt.
Die nieuwe situatie brengt opnieuw uitdagingen met zich mee.
En vaak blijken de dingen waar we voor wilden weglopen niet echt verdwenen te zijn.
Ze hebben gewoon een andere vorm aangenomen.
Daarom wil ik het hebben over die snelle beweging die we zo vaak maken.
De beweging van: ‘Dit wil ik niet meer’.
Ik stop ermee.
Ik ga weg.
Ik moet veranderen.
Maar wat als er nog een andere mogelijkheid bestaat?
Wat als je nu eens niet onmiddellijk zou handelen?
Wat als je aanwezig mag blijven bij wat er nu is?
En je jezelf toestaat om werkelijk te doorvoelen.
Te voelen waar het leven je naartoe wil bewegen, zonder die beweging te forceren.
Kun je jezelf de tijd geven om verandering te laten ontstaan, in plaats van ze af te dwingen?
Kun je de druk loslaten dat alles vandaag duidelijk moet zijn?
Dat is iets wat ik zelf steeds meer aan het ontdekken ben.
Ik merk hoe er soms situaties, patronen of dynamieken in mijn leven verschijnen die ik liever zou vermijden.
Maar diep vanbinnen voel ik dat sommige dingen niet opgelost willen worden door ervan weg te lopen.
Ze vragen om gezien te worden.
‘To face it’ zoals ze het in het Engels benoemen...
Om net daar aanwezig bij te blijven,
precies zoals ze zich vandaag tonen.
En misschien ligt daarin wel een andere vorm van verandering.
Dus als je op dit moment voelt: ik wil dit niet meer, ik wil weg, ik wil dat het anders wordt…
Dan is dit een liefdevolle uitnodiging…
Voel wat je voelt.
Erken en herken waar je naar verlangt.
Maar geef jezelf ook de ruimte om niet meteen te springen en blijf …
Want er bestaat zoiets als ‘Divine timing’ en dat is iets waar het leven jou heen zal gidsen…
Vertrouw erop dat echte verandering zich niet laat forceren, maar zich stap voor stap ontvouwt wanneer wij bereid zijn om erbij aanwezig te blijven.
❤️
